Almanya’da 2026 yılı itibarıyla şehir ve kasabaların siluetini şekillendiren yaklaşık 44.000 kilise bulunuyor. Ancak, son yıllarda üye kayıpları ve azalan mali kaynaklar nedeniyle birçok ibadethane boş duruyor ya da farklı kullanım alanlarına dönüştürülüyor. 2015 yılından bu yana 1.000 civarında kilise ya satıldı, başka bir amaçla kullanılmaya başlandı ya da yıkıldı. Bu değişim rüzgarından en çok etkilenen bölgelerden biri olan Evanjelik Kilise Rheinland’da 180, Westfalen’de ise 120 kilise ve topluluk merkezi ibadet fonksiyonunu kaybetti. Katolik tarafta ise Essen Piskoposluğunda 2000 yılından beri 131 kilise kapanırken, Trier’de ise 2015’ten beri yaklaşık 60 ibadethane profanize edildi.
Kiliselerin geri kazanımı için sosyal projelerden farklı mimari konseptlere kadar birçok yöntem uygulanıyor. Eski kiliseler, konut, anaokulu, arşiv, depo, tırmanış salonu veya gözlemevi gibi seçeneklerle yeniden topluma kazandırılıyor. Aachen’da 13 kilise külleri için mezar kilisesine, Hildesheim’da bir kilise ise gözlemevine dönüştürülüyor. Berlin-Brandenburg’da ise bir kilise mülteci merkezi, bir diğeriyse dinleme tiyatrosu işlevi görüyor. Eski Schlosskirche Cottbus bugün bir sinagog olarak hizmet verirken, Bad Orb’daki bir kilise dağcılık merkezi haline geldi.
Kiliselerin finansal sürdürülebilirliği için dört Protestan bölge kilisesi ve beş Katolik piskoposluk, binaların yüzde 30-40’ını kapsayan finansman kısıtlamaları uyguluyor. Ancak çoğu yönetim, kiliselerin kullanımı ve bakımı konusunda yerel topluluklara ve cemaatlere büyük sorumluluk yüklüyor. Özellikle tarihi ve koruma altındaki kiliselerde, yeni kullanım alanlarının uyarlanması dikkat ve özen gerektiriyor; yapıların kültürel mirası korunurken toplumsal ihtiyaçlara duyarlı çözümler geliştiriliyor.
